Voor de juffies

Redactie Janet: “Ik ben zo’n moeder”

Vandaag 12 maart stond omcirkeld in mijn agenda (ja mama’s deze is nog van papier), want dochterlief had een feestje bij de peuterspeelzaal. De peuterspeelzaal was jarig. Ik moet als moeder van een driejarige echt nog even inkomen in al dit soort nieuwe momenten en verplichtingen. Ik ben dus de hele week al heel goed bezig met het welbekende vooruit denken. Op de uitnodiging stond namelijk dat mijn kind verkleed ‘mocht’ komen. Nou, dat “mocht” ging IK dus vandaag even goed aanpakken. Laat “dressing up” nou helemaal ons ding zijn. Dochterlief heel enthousiast gemaakt, dat zij als echte k3 op pad mocht naar de peuterschool. (De k3 jurk hadden we namelijk nog in de kast liggen en dat soort oplossingen liggen mij toch stiekem wel). Geregeld en op pad gingen we. Op de fiets, omdat mijn auto het gisteren begaf en nu bij de garage stond maar dat terzijde (later in dit verhaal, komt dit detail mij toch eigenlijk wel goed uit). Op weg naar de peuterschool ging ik denkbeeldig de uitnodiging nog eens na…verkleden Check, feestje uh….oh nee daar horen natuurlijk cadeautjes bij!!!

De straat in fietsend, zie ik tot mijn grote verdriet, verschillende goed voorbereide moeders met allerlei struiken, paasmandjes en door kinderen versierde cadeautjes voor de JUFFIES aankomen.

Dochterlief zei niks maar haar vergelijkende blik, tussen wat wij bij ons hadden (NIKS) en de andere mama’s met kroost wel, stak mij enorm. Hoe ging ik dit oplossen?!

Zonder blikken of blozen hoor ik mijzelf tegen de juf zeggen…”ja ons cadeautje geef ik straks hoor, want ik ben nu op de fiets”.

En ik zie aan haar blik dat ze denkt, jaja (aanname)

Terugweg:
Ok plan de campagne, ik moet nu even heel snel handelen en Pinterest in een sneltrein vaart in mijn hoofd doorscrollen. Want er moet nu een goed en leuk cadeau op de proppen komen.

Mijn redder in nood, DE HEMA
Voor een prima bedrag scoor ik een leuke attentie voor de juffies. Zo dat probleem is ook weer getackeld.

’s Middags spreek ik een vader, die zijn zoontje op dezelfde peuterschool heeft, alleen gaat hij in de ochtend. Ik vertelde hem dat ik zo’n moeder ben die dan een cadeau voor de Juffies vergeet. Hij vertelde mij dat hij het hele verkleden dus totaal vergeten was en zeker niet meer naar de Hema was geweest. Ik dacht alleen maar wat fijn was het geweest als mijn dochter ook vanochtend was geweest…

Leer ons nog beter kennen:
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
Instagram