Mirandalogie-Privacy

Mirandalogie-Privacy

 

 

Nog voordat de wekker gaat ben ik klaar wakker. De eerste werkdag na de kerstvakantie staat voor de deur. Ik blijf liggen tot ik weer in een diepe coma val en uiteraard gaat op dat moment het alarm. Kutwerk. Waarom ben ik niet rijk zodat ik kan doen en laten wat ik zelf wil? En dat tientje uit de oudejaarsloterij waardeer ik heus wel hoor, ik zou een ton alleen nog veel meer waarderen. Nadat ik mezelf heb toegesproken dat ik blij moet zijn dat ik een baan heb, sta ik op. Ik begroet de douche en knuffel even met mijn handdoek die om de verwarming hing. Dan haast ik me naar beneden en smeer wat boterhammen voor de lunch. Na een hap yoghurt voel ik m’n maag omkeren en besluit ik dat het tijd is om te gaan. Ik stap de deur uit en waai bijna uit mijn sokken. Tering wat een wind. Het waait naar mijn idee al weken veel te hard en veel te vaak. Ga lekker ergens anders waaien kutwind. Eenmaal aangekomen op kantoor kom ik er achter dat mijn lunch nog ligt te wachten op het aanrecht. Heerlijk zo’n goed begin.

Ik ben koud anderhalf uur op kantoor en heb nog geen blik op mijn beeldscherm geworpen. Het jaar begint dus toch goed. Ook het licht schijnt per dag een stukje langer. Op de een of andere manier word ik altijd vrolijk van licht. Het idee dat de zomer er aan komt wakkert een vuurtje in me aan. We hebben besloten dat we in mei een week naar de zon gaan omdat we van de zomer andere dingen aan ons hoofd hebben. Ik google tijdens de lunch naar zonvakanties en stuur alle mogelijke opties door naar mijn krent. Ik bedoel vent. We gaan voor het eerst vliegen met die kleine van 5 en willen dit keer all inclusive even helemaal kunnen relaxen. Tussen mijn vakantie- gedachtes door werk ik zoveel mogelijk e-mails weg en schrijf ik hier en daar een dreigbrief naar de advocaten die daarom vragen. Met de collega’s die bellen lukt het me, om niet verder te gaan dan de beste wensen en het uitwisselen van vakantieverhalen. De tijd tikt vrij snel het einde van mijn werkdag aan. Ik sla m’n laptop dicht en kus mijn kamer goedenavond.

Eenmaal thuis ontdek ik nog meer voordelen van het nieuwe jaar. Devious maids begint weer op TLC en ook mijn favoriete serie Divorce bezorgt me een heerlijk gevoel. In de basis zijn alle vrouwen hoeren, zei David. Groot gelijk zeg ik tegen mijn vent. Dat zijn we ook eigenlijk allemaal. Omdat ik weet dat ik hem daarmee de mond snoer kan mijn avond niet meer stuk. Hij stond al klaar om een tegenaanval in te zetten maar nee, vanavond niet schat. Vanavond ben ik verstandig en geef ik je in alles gelijk. Dat gebeurt zelden dus doe er je voordeel mee. Ik kruip vroeg onder de wol want ben doodop van een hele dag collega’s kussen en ze alle goeds voor het nieuwe jaar te wensen. In bed bedenk ik me wat 2015 me gaat brengen en ik val in slaap.

De volgende dag snooze ik drie keer door de realiteit heen en doe mijn dagelijkse schietgebedje voor de Staatsloterij. Ik worstel de dag door en sjees daarna heerlijk naar huis. Vanavond gaan we naar de film. Ja, dat doen mensen nog echt. Lekker ouderwets naar de film. We zijn saampjes dus

hoeven geen oppas te regelen. Althans, we zeggen tegen elkaar dat we haar moeder even een paar dagen laten oppassen. Daarmee maken we een vervelende situatie toch nog een beetje grappig. Ik kleed me snel om na mijn werk want ik heb welgeteld 30 minuten om in de auto te zitten. Mijn bedgenoot begint tegen me te kletsen in de badkamer. Als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel. Dat ik me moet haasten en dat hij op zijn dooie gemak lekker overal in de weg gaat staan. Ik bonjour hem de badkamer uit en smijt de deur dicht. Hoe moeilijk is het voor een man om een paar privacy regels in acht te nemen? Ik kan daar werkelijk niet over uit.

Regel één is dat als ik naar het toilet ga, jij niet mee loopt om je verhaal af te maken. Nee, dat doen we gewoon niet. Het toilet is een van de weinige ruimtes waar ik in alle rust kan bijkomen van alles wat me maar dwarszit. Elke keer dat er iemand achter me aan loopt trek ik dan ook demonstratief de deur dicht en doe ik hem op slot. De ervaring leert namelijk dat een deur die niet op slot is, voor een man hetzelfde is als een deur die open staat. Hij voelt zich dan op geen enkele manier geremd in zijn verhaal en staart me aan terwijl ik mijn plas doe. Ik weet zeker dat als ik een nummer twee moet afleveren hem dat ook niet zou remmen. Dus de deur gaat op slot en ik kom er pas weer uit wanneer ik dat wil.

Regel twee is dat de badkamer voor een vrouw heilig terrein is. Op het moment dat ik daar bezig ben, ben jij daar dus niet. Ik wil daar niet horen hoe het op je werk is of wat je moeder nu weer heeft gedaan. Het interesseert me werkelijk waar geen ene moer. De badkamer is van mij. Daar kan ik even heerlijk mezelf zijn. En als ik maar 30 minuten de tijd heb om van mezelf iets moois te maken moet je weten waar je plek is. Juist, beneden. Niet boven waar ik je nog steeds kan horen en jij blijft proberen om een reactie uit te lokken bij me. Gewoon lekker het trappetje af en beneden met jezelf bezig zijn. Ik weet dat de verleiding om bij me te zijn als ik dat niet wil groot is. Ik denk zelfs dat het genetisch is bepaald dat als een vrouw ‘nee’ zegt, de man ‘ja graag en heel vaak’ hoort. Nu even niet. Wieberen met die handel.

De 30 minuten me-time hebben gewerkt en op tijd arriveren we bij de film. We zijn uiteraard de enigen in de zaal want alle anderen bestellen gewoon iets via Netflix of Flipps. Als de film begint, beginnen standaard ook de vragen van mijn date. Wat gebeurt er nu? Snap jij wat hij zei? Waarom zegt zij dat tegen hem? Ik leg mijn hand op het been van de autist naast me en leg hem uit dat ik graag ongestoord wil kijken hoe Katniss en de mockingbird hun rol vervullen in de Hungergames. Hij begrijpt het en geeft mij de gevraagde ruimte. Serieus? Denk ik bij mezelf. Dus als ik alleen wil zijn op de plee of in de badkamer moet ik je van me af slaan maar als we in de bioscoop zitten laat je me met rust? Ik besluit om hem voortaan vaker mee te nemen naar de film. Eenmaal thuis gekomen pak ik mijn kruikjes, het is immers nog steeds winter, en ik kus hem goedenacht. Hij kijkt me verdrietig aan. Nog drie nachtjes, zucht hij. Yep. Nog drie nachtjes slapen en dan is ze weer hier. In bed leg ik mijn hand op mijn buik en wacht tot ik iets voel. De baby houdt zich muisstil en ik besluit om mijn ogen ook maar te sluiten.

 

cards_22u_banner_468x60
Leer ons nog beter kennen:
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
Instagram